Welkom op susansusan.nl, de plek waar ik mijn hart lucht en mijn niet-altijd-even-intense-gedachten met de wereld deel. Mijn naam is Suus, twentysomething en ik woon in de mooiste stad van het land: Utrecht. Hier bezit ik een klein paleisje en studeer ik Documentaire Fotografie, mijn grootste passie & frustratie tegelijk. Naast al het klikken met mijn camera geniet ik vooral met volle teugen van de liefde van mijn leven; 10 juni 2010 ben ik getrouwd met Erik!

Ik eet me ziek aan chocola en heb een zwak voor rode katten, oude fotocamera's, bloemetjesprints en groene thee drinken uit hele grote mokken. Vanaf maart 2009 heb ik 5 maanden in Kenia gewoond, waar ik vrijwilligerswerk heb gedaan in het Dickson Children Centre. Een onvergetelijke tijd! Van mijn kersverse huwelijk tot Afrikaanse-trekjes en de dagelijkse dingen des levens; alles wordt hier beschreven. Ik daag je uit om mee te lezen!



Nog 6…

Nog 6 dagen en 2,5 uur. Dan hoef ik geen nepsluier met roze strik op m’n hoofd, maar ga ik ein-de-lijk echt trouwen!

En WOW wat krijg ik er veel zin in nu! De bruiloft is nog steeds een vrij abstract gebeuren, ik kan me amper voorstellen dat we straks toch echt in het gemeentehuis staan in jurk en pak. Er moet ook nog heel veel gebeuren de laatste dagen. Er moeten nog wat cadeautjes voor mensen die ons helpen en versieringen voor in huis gekocht worden, en dit weekend moet er voor 150-200 man brownies en muffins gebakken worden. Maar dat gaat allemaal goed komen, hakuna matata! Het enige waar ik me een klein beetje zorgen om maak zijn kleine gezondheidsproblemen; de soms wel stressvolle weken met stage, schoolopdrachten en bruiloftdingen hebben er voor gezorgd dat er een aantal bacteriën in m’n lijf een beetje van slag zijn en ik woensdagavond met hevige buikpijn en een onschuldige infectie bij de eerste hulp zat. Nog steeds voel ik me niet echt top, al merk ik wel dat de medicijnen zeker helpen. En Erik zal helaas ook zonder een klein stukje van zijn duim naar het altaar lopen; het resultaat van een klein kroeg-ongeluk op z’n vrijgezellenfeest. Maar wat maakt het ook uit eigenlijk. Na maanden wachten zijn we nu zo dichtbij, dat geen bacterie of verbandje ons nu nog tegen kan houden om te trouwen!




Bachelorette!

Voor mij afgelopen zaterdag geen struisvogelpak, borat-string of een verbod op alles dat geen alcohol bevat. Maar toch een echt vrijgezellenfeestje, met een sluier, een heleboel cadeautjes en een klein beetje voor lul gezet worden. Helaas heb ik (nog) geen foto’s om het verhaal mooi te ondersteunen, dus even een kleine verslag. Om 12 uur werd ik opgehaald door 2 vriendinnen en kreeg ik een mooie roze haarband en sluier op mijn hoofd. Met de bus gingen we naar de stad (leuk met zo’n klamboe op je hoofd…) en daar aangekomen kreeg ik een envelopje met een aanwijzing. Het was de bedoeling dat ik mijn hele groepje bij elkaar zou zoeken dmv een kleien speurtocht. In de envelop zat telkens een kleine cryptische aanwijzing die maar naar de volgende winkel en een volgend persoon moest leiden. Na een tour langs winkels waar ik graag (en vaak..) kom (Invito, H&M, The Bodyshop, de Slegte, Hema etc) had ik mijn groepje bij elkaar en gingen we picknicken in een parkje in de stad! Er waren heerlijke zelfgemaakte muffins, sandwiches en vruchtensalades en we zaten heerlijk in het zonnetje. Er kwam nog een andere vrijgezellenfeest-stoet voorbij gefietst die hetzelfde gingen doen, met de bruid verkleed als banaan.. Dan had ik het nog goed getroffen met mijn sluier! Aan het einde van de lunch kreeg ik allemaal lieve kleine cadeautjes, en was het tidj voor de volgende verrassing!

En dat was waterfietsen! Maar voordat ik het water op mocht moest ik natuurlijk een fijne opdracht doen; lolly’s uitdelen aan allemaal knappe jonge mannen. Op de lolly’s stond de tekst “Helaas kan het niets tussen ons worden, ik ga 10 juni trouwen.” Met een knalrode kop heb ik de lolly’s uiteindelijk nog redelijk snel uitgedeeld, maar eerst moest ik wel even de nodige moed verzamelen. Vooral na een paar fijne afwijzingen van jonge mannen die geen lolly wilden (en vooral met rust gelaten wilden worden door een als bruidje uitgedost meisje..) werd het alleen nog maar meer beschamend haha! na het lolly-feest hebben we ruim anderhalf uur over de grachten gefietst; het was super. Utrecht heeft geweldig mooie kleine grachtjes, waarvan het zo bijzonder is dat er mensen aan wonen. Je kijkt recht bij iedereen naar binnen als je langs de werfkelders fietst, en de meest geweldige huisjes die zo in de Efteling zouden passen. Na het fietsen hebben we met een kleiner clubje tapas gegeten aan de gracht, en was ik heerlijk op tijd weer thuis. Geen grove zuippartijen, ongenadig voor lul staan en workshops paaldansen of erotische bonbons maken (het bestaat!), en gelukkig maar… Zo’n feestje zou totaal niet bij mij passen. Nu heb ik het onwijs naar mijn zin gehad, en het was leuk om te zien hoe vriendinnen uit allemaal verschillende hoeken het gezellig hebben met elkaar. Ik heb een geweldig leuke dag gehad!

En stiekem loop ik nu nog met mijn sluiertje op door het huis…




Vrijgezellenfeest

“Suus, ik eet niet mee vanavond.”

“Hoezo niet?!”

“Ik ben net van mijn werk ontvoerd, en zit nu in een kangoeroe-pak, met een string aan op een boot.”



En morgen ben ik aan de beurt…




Nog 3 weken

Vanavond zaten we in het goudgele avondzonnetje een raketje te eten op mijn balkon. Of nouja, Erik deed een recordpoging raket-naar-binnen-werken en ik probeer vooral geen obscene handelingen uit te voeren met het eten van mn ijsje. Maar we zaten daar, samen. Zwijgend met onze raketjes. En ineens keken we elkaar aan en zeidenw: “Over 3 weken zitten we hier als man en vrouw”. We weten het, maar het voelt nog zo onwerkelijk. Elkaar voor het eerst zien in trouwkleding, het ja-woord, de geloftes in de kerk, voor het eerst als man en vrouw naar huis. Het lijkt nog zo ver weg, maar het is bijna zo ver! Nog 3 weekenden. Nog 19 dagen, 14 uur en 16 minuten…