Welkom op susansusan.nl, de plek waar ik mijn hart lucht en mijn niet-altijd-even-intense-gedachten met de wereld deel. Mijn naam is Suus, twentysomething en ik woon in de mooiste stad van het land: Utrecht. Hier bezit ik een klein paleisje en studeer ik Documentaire Fotografie, mijn grootste passie & frustratie tegelijk. Naast al het klikken met mijn camera geniet ik vooral met volle teugen van de liefde van mijn leven; 10 juni 2010 ben ik getrouwd met Erik!

Ik eet me ziek aan chocola en heb een zwak voor rode katten, oude fotocamera's, bloemetjesprints en groene thee drinken uit hele grote mokken. Vanaf maart 2009 heb ik 5 maanden in Kenia gewoond, waar ik vrijwilligerswerk heb gedaan in het Dickson Children Centre. Een onvergetelijke tijd! Van mijn kersverse huwelijk tot Afrikaanse-trekjes en de dagelijkse dingen des levens; alles wordt hier beschreven. Ik daag je uit om mee te lezen!



Carrie on

Na een week vol stagegesprekken, schilders op m’n balkon, ‘uitslapen’ tot 7 uur, werken tot 11 uur in de avond en een trouwjurk die me bijna aan het huilen kreeg… wordt ik hier toch wel weer heel erg blij van!




Backpack-barbie

Na de gewone barbie, prinsessen barbie, zeemeermin-barbie, de ski-barbie, Spice Girls barbie, jubileum-barbie en vast nog wel veel meer zoeterdanzoet-popjes is er nu ook een nieuwe soort barbie; de backpack-barbie. Dat ben ik namenlijk.

Backpacken is al een grote handicap, maar als vrouw is het nog een tikkeltje erger. Als Susan is het desastreus. Ik wil er namelijk leuk uit zien. Of het nou 40 graden is of vriest, zon, zee of zuidpool; het maakt niet uit. Ik wil er leuk uit zien. Vrijwilligerswerk met Afrikaanse kids of niet. En ik ben echt niet zo iemand die dagelijks uren voor de spiegel staat en altijd fabulous de deur uit gaat. En ik begrijp ook wel dat ik m’n superschattige ballerina’s en zomerjurkjes thuis moet laten, en dat er geen ruimte is voor veel accessoires, sieraden en make-up. En al die mensen die zeggen dat in Afrika kleding puur functioneel is in plaats van mooi zullen vast wel gelijk hebben. Maar het kan mij gewoon wél schelen hoe ik er bij loop. Ik wil er leuk uit zien op mijn vakantiefoto’s! En als dat betekent dat ik een paar kilo’s meer dan nodig mee moet sjouwen: so be it. En als dat betekent dat vriendlief met zijn backpack-waar-20-liter-meer-in-kan alle kampeerspullen moet sjouwen, dan heeft hij dat wel voor mij over. Of dan hebben we het daar nog wel over. Ik ben een meisje en heb het recht op accesoires, rokjes, oorbellen en paarse oogschaduw die matcht bij mijn backpack. Punt.

Dus gaat er een tas vol matchende kleding mee die op vele manieren gecombineerd worden. Iets dat héél belangrijk is als je 5 maanden hetzelfde draagt. Mijn toilettas is gevuld met een (bescheiden) selectie verzorgingsproducten en make-up en ik heb mijn ouders al laten beloven dat ze de voorraad zullen aanvullen als ze eind april naar Keniakomen. Ook ben ik, niet geheel onbelangrijk, al dagen aan het testen hoe ik mijn haar zonder fohn en mousse (ik ga jullie missen!) het beste in model krijg. Daarnaast heb ik bij wijze van ‘voorbereidingsritueel’ mijn pony laten bijknippen en mijn nagels knalroze gelakt. Vandaag heb ik nog even een schaartje gekocht zodat ik mijn pony zelf kan bijknippen en mijn flesje nagellak nog snel in mijn overvolle toilettas gepropt. En dus ga ik met een backpack gevuld met matchende kleding, een nieuwe pony en knalroze nagels naar Kenia. Barbie gaat op safari.

Ik hoor ze al lachen van hier tot in Mombasa…