Jambo! Ik ben er! Na een hobbelige vlucht, een goede vegetarische vliegtuighap en een uurtje slaap landde ik veilig in Mombasa. Het moment dat ik het vliegtuig uitstapte vergeet ik nooit meer. Het was ZO warm. Ik dacht/hoopte nog even dat het van de motoren van het vliegtuig kwam, maar nee hoor; het is hier gewoon asociaal warm. Volgens de weermeneer op tv is het 33 graden, gevoelsmatig minstens 55. Als Nederland een koelkast is, is Kenia een heel hete oven.
Na een kort ritje en indrukwekkend ritje door het echte Keniaanse leven kwam ik aan bij Dickson Chilren Centre, het weeshuis waar ik de komende maanden werk en woon. Meteen sprongen er 2 kleine kinderen op me af voor een welkomstknuffel, zo leuk! Ik kreeg een korte rondleiding, ontmoette de andere vrijwilligers en de huismoeders (zij zorgen voor de kinderen). De rest van de dag bestond uit uitpakken, voor het eerst Ugali eten (met m’n handen, bestek is hier ver te zoeken), met de kinderen spelen en een beetje acclimatiseren. Het heeft ook echt ontzettend hard geregend, ik breng blijkbaar regen met mij mee…
Maar het is hier gewoon echt heel leuk. Ik voel me welkom! Er is in de eerste paar dagen al zo veel gebeurd, dat ik nu echt een dagboek bij houd om het allemaal te onthouden. Niet alleen maar leuke dingen; ik belandde bijvoorbeeld iets sneller in het ziekenhuis dan de bedoeling was. Maar dat komt morgen wel…
Ik heb trouwens een Keniaans telefoonnummer. Als je mij wilt bellen kan dat, dat kost mij als het goed is niets ;) Ik wil jullie alleen toch vragen om het bij smsen te houden, ik draag mijn telefoon namenlijk niet de hele dag bij me. Maar mijn nummer, komtie: +254 717 700 408. Mijn Nederlandse nummer gebruik ik niet meer!!!!
Goed, een beetje een rommelig eerste blog uit Kenia. Ik wil proberen om er niet zo’n standaard ik-ging-naar-de-markt-en-daarna-zwemmen-weblog van te maken.